Aalscholvers in Deinze: een gevaar voor het visbestand?

Onderstaande tekst kregen we door van Natuurpunt Deinze plus.

Zoals vorige week bericht, en zoals velen ondertussen ook al hebben kunnen waarnemen is er, net zoals de voorbije winters, een groep aalscholvers neergestreken in Deinze. Het typische silhouet van deze zwarte vogel is inderdaad na jaren van afwezigheid, weer een vertrouwde verschijning geworden. De populatie heeft zich ondertussen op Europees niveau hersteld na jaren van vervolging, ongebreideld pesticidengebruik en dode rivieren. Vissers juichen het terug voorkomen van de aalscholvers allerminst toe uit angst voor de concurrentie van deze handige vogels. Nochtans blijkt uit wetenschappelijk onderzoek dat hier geen gegronde reden voor is. Volwassen vogels consumeren ongeveer 250-450 gram vis per dag (Van Waeyenberge et al., 1996) en verblijven in onze stad vooralsnog enkel tijdens de wintermaanden, waarna ze weer noordwaarts trekken naar hun broedgebied (vooral Nederland en Denemarken). Het wegvangen van deze, relatief kleine hoeveelheden vis in onze rivieren, wordt dan ook gemakkelijk gecompenseerd in het daaropvolgende visbroedseizoen zodat een biologisch evenwicht tussen jager en prooi bereikt wordt. We moeten het terug voorkomen van de aalscholver in onze streken dan ook toejuichen; het is een duidelijke aanwijzing dat de kwaliteit van onze rivieren er langzaamaan op vooruit gaat. De aalscholver is overigens geen alleenstaand voorbeeld van de langzame vooruitgang van de natuurwaarden in onze streken; ook haviken, slechtvalken en vossen komen terug, soms tot spijt van duivenmelkers en jagers, maar evenzeer tot genoegen van vele anderen.

Artikels: Van Waeyenberge, J.; Devos, K.; Meire, P.; Verheyen, R.F.  – 1996 – De impact van aalscholvers Phalacrocorax carbo sinensis op het visbestand in Vlaanderen : een verkennende ornithologische studie : eindrapport. Rapporten van het instituut voor natuurbehoud, 96(32). Universitaire Instelling Antwerpen – Departement Biologie: Antwerpen : Belgium. 143 pp.